سلام من سلام...،
در کتاب جویندگان نور اثر دبی فورد متنی خیلی به دلم نشست و دوس داشتم آن را با تو که از خود من هستی (با کمی تغییر و اعمال نظر خود) به اشتراک بذارم :
از نظر دبی ؛آدمها به زندگی ما می آیند تا کمکمان کنند از نو یکپارچه شویم و بتوانیم در گستره توانمندی بشریمان زندگی کنیم و احساس بدی نداشته باشیم هر احساس و غریزه ای کاملا انسانی است...ما باید تاریکی را به طور کامل در آغوش بگیریم تا روشنایی را پذیرا باشیم...خدا ،روح و عشق همگی یکی هستند حتی اگر نتوانیم آنها را ببینیم بازهم وجود دارند آنها منتظر ما هستند تا به درون خود دعوتشان کنیم...از نظر من قلب ما درگاه ورود آنهاست ؛وقتی آماده باشیم قلبهایمان را به روی آنچه هست بگشائیم و به جای دیدن بدی ها، خوبی ها را در همه چیز جستجو کنیم، خدا را خواهیم بافت،عشق را خواهیم یافت... بسیار مهم است که به یاد داشته باشیم این ما هستیم که انتخاب می کنیم چه ببینیم !!!..تمام درسهایی که در زندگی می آموزیم خودمان آنها را خواسته ایم..هر رویدادی هرچقدر هم هولناک هدیه ای برای ما دارد و اگر تو آن هدیه را بگیری ،من هم هدیه خودم را خواهم گرفت چرا که در جهان روح، من تو هستم و تو منی....