من
بهشت را
نه در آسمان،
که در زمین
آن هم
با تمام مختصاتش؛
زیارت کردم!
آری،
درست
به وقت
دیدار یارانی هم دل!
آری من بهشت را در آرامش خودم
عشق ورزی بی مرز
در حس های خوب کنار تو
دیدم..
من بهشت را در انسانیت که چون رنگین کمانی از چشمانت بر من نمایان شد
دیدم...
لمس گنبد دوار و فیروزه ای بهشت را
خارج از جهان فیزیکی
در پرواز به سوی روح بلند تو
دیدم ...
آری آری من مثال یک فرشته شدن را در کلام کلام نور و نوشیدن سلام های تو
دیدم...
اما من هنوز یک بشرم ، یک زمینی و از جنس خاک
با همان چسبندگی های هنگام آمیختن با باران
و تشنه باراش دوباره آن آب آسمانی
من همانم، همان انسان خاکی
با دیدارت بر من ببار...