سلام و روز بخیر، دیروز گفتی کم اوردم ، از صبح به دنبال ی انرژی مثبت برای انتقال به تو که برام خیلی عزیزی بودم ، تا به این جملات رسیدم...( این متن رو بیش از ده بار خوندم ، و درهر بار خوندن هم کلی حس خوب دریافت کردم و ایمان دارم تو هم حس خوب دریافت می کنی )؛ این متن رو فاطمه خانم در اعلام نظر به یکی از پیام ها گذاشته بود، ضمن سپاس از ایشان ، متن را به امانت میگیرم و تقدیم وجود نازنینت می کنم...
"فرقی نمی کند آغازِ هفته باشد یا پایانش ...
صبح باشد یا شب ... بذرِ امید ؛
نه وقت می شناسد ،نه موقعیت ...
هر وقت بکاری ؛شبیهِ لوبیایِ سحر آمیز ،
با اولین طلوعِ آفتابِ خواستن ؛جوانه می زند ...
و تا آسمانِ موفقیت و توانستن ،اوج می گیرد ...
هرگز نا امید نباش ... !!!
نا امیدی ، تیشه ی بی رحمی ست به جانِ ریشه ی شعور و خوشبختی ات ...
پس تا دیر نشده ،
بذرِ جادوییِ امیدت را بکار ،و معجزه هایت را درو کن ... !"